Я. Колас. "Зіма" [1906-1907]

 

Белым снегам замятае

Вецер чорныя палі,

Нібы вопратку ўздзявае

Шыр прасторная зямлі.

 

Мяккі снег лятае пухам,

I канца яму няма,

I нясе сярдзітым духам,

Дзікім сіверам зіма.

 

Зачыняйце шчыльна хату,

Каб не дзьмулі халады,

На акно пляціце мату,

Каб не клаў мароз сляды.

 

Даставайце з вышак сані –

Гайда сцежкі праціраць

I па белым акіяне

Ўдоўж і ўпоперак гуляць!

 

Ды кладзіце рукавіцы –

Дзе з марозам жартаваць!

Рады белай мы зіміцы,

Рады з ёю ваяваць.

 

Гэй вы, коні, гэй, малыя!

Што заснулі? Весялей!

Гэй, у скочку, залатыя!

Варушыцеся жывей!

Крыніца: Колас, Я. Збор твораў: у 20 т. Т. 1. Вершы (1898-1910) / Я. Колас. - Мінск : Беларуская навука, 2007. - 622 с.