И. Виеру. "Осень в деревне"
Бура вые. Лес гамоніць,
Як на сходзе дзе народ.
Вецер хмары так і гоніць;
Дождж, і гразь, і галалёд.
На камінку корч пылае;
Каля печы дзед сядзіць.
Бацька лапці папраўляе,
Маці ніткі села віць.
Вецер вые, не сціхае,
Дзіка ў коміне шуміць,
То заплача, заспявае,
То па стрэсе прабяжыць.
Ціха ў хаце. Сэрца ные,
Страх душу апанаваў.
Чаму ж, вецер, думкі злыя
Ты ў душу маю нагнаў?
Крыніца: Колас, Я. Збор твораў: у 20 т. Т. 1. Вершы (1898-1910) / Я. Колас. - Мінск : Беларуская навука, 2007. - 622 с.

Комментариев нет:
Отправить комментарий